“Ik kan mezelf nergens toe brengen”, een jonge vrouw, eind twintig, komt voor het eerst op gesprek. Ze heeft in het verleden enkele studies gestart, maar bij elke studie stopte ze na enige tijd. Haar zelfvertrouwen heeft er een deuk van opgelopen. Ze weet niet wat ze moet doen en voorlopig werkt ze parttime in de bioscoop. Naast dat dit geld oplevert, brengt het ook regelmaat in haar leven en ontmoet ze andere mensen. Ze wil graag met meer vertrouwen in het leven staan en een studie starten die ze ook afmaakt.

Een man van begin 40 komt binnen. Hij maakt een vermoeide indruk. “Ik werk te hard, te vaak en te lang”. Als lid van het Managementteam is hij betrokken bij een grote organisatieverandering. Hij ziet dat niet alleen hijzelf, maar ook veel personeelsleden moe zijn. De bestuurder wil met grote sprongen vooruit en hamert op resultaten en resultaten. Iedereen werkt zich drie slagen in de rondte en het lijkt nooit genoeg te zijn. De druk is enorm. Hij overweegt om het bijltje erbij neer te gooien.

Al enige tijd bestudeer ik een onderwerp, waarover ik mijn gedachten op papier wil zetten. Dat laatste verloopt traag, want ik kan pas iets schrijven, nadat ik het thema waarover ik wil schrijven heb verinnerlijkt en dat vraagt tijd. Vervolgens blijkt het nog niet zo makkelijk om gedachten, die ik helder in mijn geest heb, ook helder op papier te zetten. Het is een eenzaam proces. Lange tijd voelde ik vrijblijvendheid, want het maakte niet zoveel uit of ik er wel of niet aan werkte en of ik wel of niet over zou schrijven. Maar de vrijblijvendheid is verdwenen. Naarmate ik me er meer in het onderwerp verdiep, wordt het belangrijker en groter. Ik ervaar ik dat ik eraan moet blijven werken en het af moet maken. Ik moet, niet omdat me dat is opgedragen, ik wil het. Ik word van binnenuit gestuurd. Het is een missie geworden. Ik ervaar ook de prijs die ik moet betalen: het is een eenzaam proces en heb ik minder, en soms weinig inkomsten.   

Haar omgeving heeft haar aangeraden om een studie te volgen waar ze wat aan heeft. Zij vindt dat ook verstandig, maar ze weet nog niet welke studie dat is. De vrouw vertelt dat ze soms schildert. Ze heeft een nieuwe techniek bedacht en ze heeft het plan om met deze techniek een groot schilderij te maken. Als ze me de techniek uitlegt en over haar plan vertelt, verschijnt er een lach en verdwijnt de onzekerheid.

De manager realiseert zich dat hij vanuit onderlinge verbinding de organisatie wil ontwikkelen en niet vanuit prestatiedruk. Over de sturing van het veranderproces verschilt hij duidelijk van mening met de bestuurder. Als hij vertelt over zijn visie op organisatieveranderingen, dan verdwijnt zijn vermoeidheid en toont hij vuur en passie. Hij leeft op en hij realiseert zich dat hij in plaats van het bijltje erbij neergooien niets anders kan doen dan zijn visie te uiten, ook al voelt hij angst voor de reactie van de bestuurder en weet hij niet precies waar het toe zal leiden.

Je missie volgen is betekenis geven aan je leven. Je geeft je leven zin. Zingeving wordt weleens verondersteld een spirituele zoektocht te zijn. Maar je geeft zin aan je leven door de keuzes die je maakt in wat je doet. Daarvoor hoef je niet te mediteren, religieus te zijn of te geloven in een transcendente werkelijkheid. Zingeving is aards. Zonder betekenis in je leven zwerf je doelloos rond. Soms heb je het niet helder welke betekenis je aan je leven wilt geven, wat je missie is, of wat je zinvol en belangrijk acht. Maar op het moment dat je het je wel realiseert en ermee in aanraking komt, dan voel je energie en kracht. Passie wordt dat genoemd. Dan is er geen andere weg meer mogelijk. Je betaalt er ook een prijs voor, zoals eenzaamheid, of het oordeel van anderen, of weerstand en tegenwerking. Deze blog schrijf ik rond Pasen. De tijd van de Matthäus Passion in de concertzaal en The Passion op televisie. Passie; het verhaal over een lijdensweg. Als je bewust wordt van je missie dan is de weg onherroepelijk en de prijs onvermijdelijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *